Renowacje

  Renowacja starych zniszczonych przeciekających hydroizolacji na budynku to wcale nie taka prosta sprawa. Wielu uważa metodę ODKOPAĆ-POSMAROWAĆ-ZASYPAĆ za wystarczającą. Stare konstrukcje domów technologia ich stawiania oraz użyte materiały do ich budowy są trochę inne niż obecne stosowane w budownictwie. Stary budynek wymaga indywidualnego podejścia do problemu i zastosowania materiałów kompatybilnych i przemyślanych. 

  Anamneza konstrukcji budynku czy samych nawet fundamentów to proces złożony i niesie za sobą zawsze odkrywkę miejscową, dopiero pobranie próbek do badań i dokładnej analizy chemicznej starego fundamentu czy ściany może dać zielone światło na przygotowanie całego procesu renowacji starego muru. Dużym zagrożeniem dla starych murów tym bardziej w ziemi są SOLE I HYDRATACJA oraz KARBONATYZACJA i EROZJA CHEMICZNA i BIOLOGICZNA. Bez rozpatrzenia postępującej degradacji w danym przypadku i na danym murze, czynności izolacyjne nie mają najmniejszego sensu, gdyż nie rozwiązujemy problemu powstawania przyczyn bez usunięcia skutków zawilgoceń. 

  Pamiętajmy, iż to w jakim stanie zastaniemy mury świadczyć będzie o tym z jakim problemem mamy do czynienia. Każdy mur był budowany przez innego człowieka, każdy ówczesny fachowiec dysponował odpowiednią wiedzą zdobytą i wyuczoną, stosował różne dostępne wówczas materiały i zaprawy budowlane.

nieniszczące metody badania wilgotności materiałów budowlanych.
 Większość murowanych z cegły obiektów zabytkowych w Polsce, w wyniku braku odpowiednich izolacji przeciwwodnych i przeciwwilgociowych, wykazuje obecnie objawy nadmiernego zawilgocenia. Celem działań konserwatorskich i rewaloryzacyjnych w takich obiektach jest utrzymanie budowli w odpowiednim stanie technicznym, a w przypadku obiektów mocno zniszczonych ich remont z uwzględnieniem walorów, jakie w przeszłości posiadały wraz z modernizacją przystosowującą do współczesnych wymagań. Wykonanie prawidłowego zabezpieczenia budowli przed działaniem wody ma istotne znaczenie zarówno z uwagi na walory użytkowe obiektu, jego trwałość, jak też ze względów ekonomicznych. Procesy korozyjne prowadzące do destrukcji elementów budowli rozpoczynają się i intensyfikują pod wpływem dużego zawilgocenia i zasolenia murów. Przed przystąpieniem do wykonania odpowiednich zabezpieczeń przeciwwilgociowych i przeciwwodnych w obiekcie należy wykonać specjalistyczne badania wilgotności i jej rozkładu oraz rodzaju i stężenia soli w murze. Wyniki tych badań są pomocne przy ocenie przyczyn uszkodzeń oraz powinny być podstawą do wyboru odpowiedniej metody zabezpieczenia oraz sposobu postępowania z nadmiernym zasoleniem.


Przyczyny i skutki nadmiernego zawilgocenia i zasolenia murów

 Główną przyczyną zawilgocenia ścian w obiektach zabytkowych jest brak izolacji przeciwwilgociowych. W przeszłości nie wykonywano w ogóle izolacji poziomych murów, a izolacje pionowe wykonywano poprzez oblepienie zewnętrznych, pionowych powierzchni murów gliną. W Polsce dość częstym sposobem zabezpieczania murów było wykonanie ścianki ekranującej umożliwiającej odparowanie wilgoci z dolnej części murów. Natomiast namiastką izolacji poziomej było wykonywanie dolnych fragmentów murów z kamienia na zaprawie wapiennej z dodatkami organicznymi, np. białka. Typowe, w rozumieniu współczesnym, izolacje poziome murów zaczęto wykonywać na terenie Polski dopiero w latach dwudziestych XX wieku.

 W przypadku braku izolacji przeciwwilgociowych stopień zawilgocenia murów zależy od wielu czynników, między innymi od: ukształtowania terenu, usytuowania budynku, rodzaju i uwarstwienia gruntów w otoczeniu i pod obiektem, poziomu swobodnej wody gruntowej, poziomu posadowienia budynku, jak również od właściwości fizyko-chemicznych materiałów, z których wykonane są ściany. Podciąganie kapilarne wody w murach może sięgać kilku metrów ponad poziom terenu. Zbyt duże zawilgocenie powoduje obniżenie wytrzymałości na ściskanie zarówno cegły jak i zaprawy, szczególnie zaprawy wapiennej, oraz wpływa na zmniejszenie trwałości murów i wpływa na pogorszenie warunków eksploatacyjnych w budynku. Woda zgromadzona w murach stwarza niekorzystny mikroklimat w pomieszczeniach, pogarsza właściwości termoizolacyjne przegród, przyczynia się do stopniowej destrukcji muru, odspajania tynków i powłok malarskich. Duża wilgotność ścian oraz duża wilgotność powietrza wewnątrz pomieszczeń, podwyższona także w wyniku braku odpowiedniej wentylacji, sprzyja rozwojowi grzybów domowych i pleśniowych, mających negatywny wpływ na zdrowie użytkowników budynków.

  Dodatkowe obniżenie trwałości murów występuje wówczas, gdy dużemu zawilgoceniu towarzyszy duże zasolenie. W obiektach zabytkowych duży problem stanowią zazwyczaj szkodliwe sole, gromadzące się w murach w wyniku zachodzącego przez długi czas transportu kapilarnego. Obecność soli w murach powoduje zwiększenie zdolności higroskopijnego wchłaniania wilgoci. Wzrost zawilgocenia murów wskutek sorpcji wilgoci z powietrza może być w przypadku mocno zasolonych murów porównywalny z zawilgoceniem spowodowanym podciąganiem kapilarnym wody z gruntu. Ilość wilgoci pobierana z powietrza zależy od rodzaju i stężenia soli w murze oraz wilgotności względnej powietrza.

  Szkodliwe oddziaływanie soli, głównie chlorków, azotanów i siarczanów, objawia się wykwitami, przebarwieniami oraz krystalizacją soli na powierzchni murów. Proces krystalizacji powoduje zwiększenie objętości soli, przez co w murze powstają naprężenia rozciągające powodując destrukcję murów wskutek wytworzenia ciśnienia krystalizacji, hydrostatycznego ciśnienia krystalizacji, ciśnienia hydratacji oraz ciśnienia osmotyczne.

  Wykonanie skutecznego zabezpieczenia przeciwwilgociowego i przeciwwodnego w obiektach istniejących, w których brak jest odpowiednich izolacji lub istniejące izolacje są nieskuteczne, jest jednym z najtrudniejszych i najbardziej kosztownych problemów, jakie spotyka się podczas robót renowacyjnych. W szczególności dotyczy to wykonania izolacji poziomych w murach z cegły, kamienia, a zwłaszcza w murach mieszanych ze szczelinami i pustkami wypełnionymi różnego rodzaju zasypkami. Podobnie, wykonanie skutecznej izolacji pionowej w przypadku braku możliwości odkopania zewnętrznej powierzchni ściany jest także trudne, bowiem wykonanie szczelnej powłoki tylko od strony wewnętrznej jest w wielu przypadkach niewystarczające, a nawet niepożądane. Problem zabezpieczenia wodochronnego starych, zabytkowych obiektów jest problemem podstawowym, bardzo ważnym z technicznego punktu widzenia, z jakim stykają się inwestorzy, projektanci i wykonawcy podczas remontów tych obiektów. Dlatego też przed przystąpieniem do wykonania odpowiedniego zabezpieczenia należy dokładnie poznać aktualny stan zawilgocenia i zasolenia ścian budynku. Do tego celu mogą być przydatne np. nieniszczące metody badania wilgotności materiałów budowlanych.


Popularne posty z tego bloga

Słomiana izolacja domu - wady zalety zastosowanie płyt ze słomy ekologiczne systemy dociepleniowe

Drenaż czyli odwodnienie naszego domu - kiedy jest wskazany i czy akurat w naszym przypadku

Jak skutecznie odizolować niepodpiwniczony dom od gruntu przed utratą ciepła ... najlepsze rozwiązanie !